You are currently browsing the tag archive for the 'สิ่งที่มองไม่เห็น' tag.
เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล…
“ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย…ได้มั๊ยคะ”
คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น…
เมื่อห่อผ้าน้อยๆ… อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก…
เพื่อมองใบหน้าเล็กๆ…
“กรี๊ดดดด !!” เธอกรีดร้อง
หมอต้องอุ้มเด็ก… ออกไปอย่างรวดเร็ว
**เด็กทารกที่เกิดมา… ไม่มีใบหู**
และแล้ว… กาลเวลาพิสูจน์ว่า… การได้ยินของเจ้าหนู… ไม่มีปัญหา
ปัญหา… มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ… ใบหูที่หายไป
หลายครั้ง… ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่
เธอรู้ว่า… หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน…
เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา… อย่างน่าเศร้า
“พวกเด็กตัวโต… พวกมันล้อผมว่า… X –>ตัวประหลาด…”
จนกระทั่ง… เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ…
เค้ามีพรสวรรค์ ในด้านอักษรศาสตร์… วรรณคดี..และดนตรี… เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น…
แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น… ทำให้เค้า… ไม่อยากเจอใคร
“ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก” แม่กล่าว… ด้วยความสงสารลูก
พ่อของเด็กชาย… ปรึกษากับหมอประจำครอบครัว
และได้รับข่าวดีจากหมอว่า…
“ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค… แต่ใครล่ะ… จะยอมเสียสละใบหู… เพื่อเด็กน้อยคนนี้” คุณหมอกล่าว
จนกระทั่ง… 2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย…
“ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่หาคนบริจาคใบหู ที่ลูกต้องการได้แล้ว… แต่นี่เป็นความลับ”
การผ่าตัด… สำเร็จด้วยดี และแล้ว… คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น…
….เค้ากลายเป็น… ผู้มีพรสวรรค์…
เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน… ในวิทยาลัย
จนเป็นที่กล่าวขานกัน… รุ่นต่อรุ่น
ต่อมาได้แต่งงาน… และทำงาน… เป็นข้าราชการในสถานทูต
วันหนึ่ง… ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า
“พ่อครับ… ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย…? แต่ผมไม่เคยทำอะไร… เพื่อเค้าได้เลยสักนิด”
“พ่อไม่เชื่อว่า… ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก เรื่องนี้… เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว” พ่อตอบ…
หลายปีผ่านไป…
ทุกอย่างยังคงเป็นความลับ…
และแล้ว… วันนึง… วันที่มืดมิดที่สุด… ผ่านเข้ามา…ในชีวิตของลูกชาย
แม่ของเค้าได้เสียชีวิตลง…
เค้ายืนข้างๆ พ่อ… ใกล้กับศพของแม่
พ่อเรียกเค้า…
“มานี่สิลูก… มานั่งใกล้ๆ นี่”
พ่อลูบผมแม่อย่างช้าๆ… และนุ่มนวล
ผมสีน้ำตาลแดงของแม่… ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า…
ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ
…และแล้ว… สิ่งที่ทำให้ลูกชาย… ถึงกับต้องตะลึง…
…ใบหูของแม่…หายไป !!
แม่ไม่มีใบหู…
“นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต… “พ่อกระซิบผ่านลูกชาย
“แม่บอกพ่อว่า… เธอดีใจ… ที่ได้ทำอย่างนี้…. ตั้งแต่วันผ่าตัด…
แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย… ไม่มีใคร… มองเห็นว่า… เธอไม่สวยจริงมั๊ย?”
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
จงจำไว้ว่า…
~สิ่งมีค่า… ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่… การมองเห็น… หากแต่อยู่ที่…
~สิ่งที่เรา… มองไม่เห็น~
– - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -
~ความรัก… ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่… เราได้ทำอะไร… แล้วมีคน… รับรู้…
หากแต่อยู่ที่… สิ่งที่เรา… กระทำ… แล้วไม่มีใคร… รับรู้…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
~ความรัก~
บางครั้ง… ไม่จำเป็น… ต้องพูดพร่ำเพรื่อ…
หากแต่อยู่ที่… การกระทำ…ซึ่งเรา… อาจรับรู้…
เพียงแค่… ฝ่ายเดียว…
– - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -
อ่านจบแล้ว… ใช้สมอง… ตรึกตรองสักนิด…
ถ้าพรุ่งนี้… เราตายไป…
บริษัท…
สามารถหาคนมาแทนเราได้
ภายในไม่กี่วัน…
แต่ครอบครัวเรา…
ต้องสูญเสีย…
และคิดถึงเรา… ไปตลอด
เราได้ใช้ชีวิต… กับการทำงาน
มากกว่าครอบครัว… หรือเปล่า?
ถ้ามากกว่า…
ก็เป็นการลงทุน…
ที่ไม่ฉลาดเลยจริงๆ…
[ส่งต่อเรื่องดีๆมาจาก…คุณอรพรรณ ศรีวิชัย นักศึกษาปริญญาเอกมหาวิทยาลัยมหิดล]
