เย็นวันหนึ่ง… หลังจากที่รับประทานอาหารเย็นเสร็จ

ผู้เป็นพ่อได้เรียกลูกสาวให้ไปพบที่ห้อง

พอไปถึง…

พ่อได้หยิบเหรียญ 5 บาท มากำไว้ในมือ 1 เหรียญ

พ่อยื่นมือไปที่ลูก พร้อมกับถามว่า “อยากรู้มั้ยจ๊ะลูกว่าอะไรอยู่ในกำมือพ่อ”

เมื่อลูกได้ฟังพ่อดังนั้นจึงเกิดความสงสัย และอยากรู้อยากเห็นว่า…อะไรอยู่ในกำมือพ่อ

ลูกจึงตอบพ่อกลับไปว่า “อยากรู้ค่ะคุณพ่อ”

พ่อได้ทีจึงบอกกับลูกว่า…

“ถ้าอยากรู้…พ่อก็จะให้ลูกดู แต่มีข้อแม้ว่า…ลูกต้องทำตามที่พ่อบอกทุกอย่างจนกว่าพ่อจะพอใจ”

ลูกสาวรับปากพ่อพร้อมกับถามว่า “แล้วคุณพ่อจะให้หนูทำอะไรบ้างคะ”

เมื่อได้ยินลูกสาวพูดดังนั้น พ่อก็เลยบอกให้ลูกสาวทำทุกอย่างที่พ่อต้องการ…

เช่น เอาเขกโต๊ะ เขกพื้น หรือแม้กระทั่งเขกหัวตัวเอง

พ่อให้ลูกสาวทรมานตัวเองไปเรื่อยๆจนพ่อพอใจ แล้วจึงบอกให้ลูกหยุด…

“ตกลงพ่อจะให้ลูกดูก็จ่ะ”

ว่าแล้วพ่อก็แบมือที่กำเหรียญ 5 บาทนั้นให้ลูกดู

เมื่อลูกสาวได้เห็นเหรียญ 5 บาทเหรียญนั้น ก็พูดขึ้นว่า…

“เนี่ยนะคะที่พ่อจะให้หนูดู แค่เหรียญ 5 บาทเนี่ยนะคะ”

จากนั้นพ่อก็กำเหรียญ 5 บาทเหรียญเดิม พร้อมกับถามลูกสาวอีกครั้งว่า…

“ลูกอยากรู้อีกมั้ยจ๊ะว่าอะไรอยู่ในกำมือพ่อ”

ลูกสาวทำหน้าเซ็ง พร้อมกับพูดว่า…

“ไม่อยากรู้หรอกค่ะ เพราะหนูรู้แล้วว่ามันคืออะไร”

เมื่อได้ฟังลูกสาวพูดดังนั้น พ่อก็เลยพูดขึ้นว่า…

“ถ้าอย่างนั้น พ่อจะให้ลูกดูฟรีๆ ลูกจะดูมั้ยจ๊ะ”

พูดจบพ่อก็แบมือที่กำเหรียญ 5 บาทเหรียญนั้นให้ลูกดูฟรีๆโดยไม่มีข้อแม้

ลูกสาวก็ดูไปอย่างนั้น โดยที่ไม่มีความรู้สึกอยากรู้ อยากเห็นเหมือนครั้งแรก

เมื่อพ่อได้เห็นกิริยาท่าทางของลูกดังนั้น พ่อจึงพูดขึ้นว่า…

“นี่แหละคือสิ่งที่พ่ออยากจะบอกกับลูก ลูกในตอนนี้ก็เปรียบเสมือนผู้ชาย

และเหรียญ 5 บาทเหรียญนี้ก็ก็เปรียบเสมือนผู้หญิง”

พ่ออธิบายต่อไปว่า…

“จำไว้นะลูก…เกิดเป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักนวลสงวนตัว

ไม่งั้นลูกก็จะเป็นเหมือนเหรียญ 5 บาทเหรียญนี้

ที่มีค่าสมควรที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้รู้ได้เห็นมันในครั้งแรก

แต่พอได้รู้ได้เห็นมันแล้ว ก็จะไม่อยากจะรู้จะเห็นมันอีก

ลูกก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่มีค่าพอที่ผู้ชายจะทำทุกอย่างเพื่อลูก

ก็เหมือนกับลูกในตอนนี้ที่ไม่อยากจะรู้ อยากจะเห็นว่าอะไรอยู่ในกำมือพ่อในครั้งที่สอง”